Puste, dzikie tereny, małe wyspy zieleni w miastach i na obrzeżach znikają. W tych miejscach pojawiają się zabudowania, często są to sklepy i wielkopowierzchniowe obiekty handlowe. Proponowany projekt to wizualna opowieść o znikającej przestrzeni oraz wprowadzanej do nich roślinności, ponieważ „zielony uspokaja”.

Sam tytuł odnosi nas do barwy zielonej, która kojarzy się z roślinnością, a zgodnie z hipotezą biofilii ludzie mają skłonność do czucia harmonii z przyrodą. Człowiek mający kontakt z naturą odczuwa mniej stresu, szybciej odzyskuje wewnętrzy spokój ale także zdrowie. Zielony, jeśli użyjemy tego słowa do określenia kogoś lub czegoś będzie oznaczać niedojrzałego, niedoświadczonego lub niemającego wiedzy na jakiś temat. 

Fotografie do cyklu zaczęły powstawać od 2023 roku i są rezultatem wcześniejszych moich rozważań oraz obserwacji. Aktualność podjętego tematu wybrzmiewa w kontekście kryzysu klimatycznego i wpisuje się w nurt sztuki środowiskowej i zaangażowanej. Przez podjęte zagadnienie oraz sposób fotografowania, projekt ten jest bliski paradygmatu prac tworzonych w duchu nowej topografii. Fotografie nie pokazujące bressonowskiego decydującego momentu, nie wabią odbiorcy przesadną estetyką, cechuje je za to analityczność obserwacji zachodzących zmian w przestrzeni.